Carcino-embryonaal antigeen (CEA), ook bekend als CD66e, is een glycoproteïne dat veel gebruikt wordt als tumormarker in immunohistochemie (IHC). Het speelt rollen bij celadhesie, differentiatie, anoikis, polarisatie en behoud van weefselarchitectuur. CEA wordt normaal uitgedrukt in foetale weefsels zoals foetale colon en is sterk opgereguleerd in veel adenocarcinomen van het maagdarmkanaal, long en borst. In gynaecologische weefsels kan CEA in een subset van ovariële en endocervicale adenocarcinomen tot expressie komen.

Diagnostische waarde van anti-CEA-antilichamen in gynaecologische pathologie

In gynaecologische pathologie worden anti-CEA-antilichamen gebruikt als onderdeel van IHC-panelen om de diagnose en differentiatie van adenocarcinomen te ondersteunen. CEA-kleuring kan helpen bij het onderscheiden van endocervicale adenocarcinomen en sommige ovariële adenocarcinomen van andere maligniteiten zoals endometriumadenocarcinomen of mesotheliomen. Gecombineerd met markers zoals Calretinine, CK5/6, D2-40, HBME-1, Napsin A, MOC-31 en Ber-EP4 draagt CEA bij aan een betrouwbaar diagnostisch panel om adenocarcinomen te differentiëren van morfologisch vergelijkbare entiteiten en om de primaire locatie bij metastatische tumoren te identificeren.

Belangrijke kenmerken en klinische implicaties

• CEA is een ondersteunende marker voor adenocarcinomen in het maagdarmkanaal en in bepaalde gynaecologische tumoren.
• Het helpt bij het differentiëren van adenocarcinomen (CEA-positief) van mesotheliomen (CEA-negatief).
• Anti-CEA-immunkleuring is waardevol als onderdeel van een panel om de oorsprong van metastatische adenocarcinomen te identificeren.
• Hoewel CEA-expressie bij sommige kankers kan correleren met tumorprogressie, is het routinematige gebruik voor monitoring van gynaecologische kankers beperkt; andere markers zoals CA-125 worden vaker gebruikt.
• Integratie van anti-CEA met andere IHC-markers verbetert de diagnostische nauwkeurigheid in uitdagende gynaecologische gevallen.