Sekundaire antilichamen kunnen worden geclassificeerd op basis van hun specificiteit, die breed of smal kan zijn, en hun fragmenttype, dat geheel, F(ab) of F(ab')2 kan zijn.

Het principe van F(ab')2 is om divalente antilichaamfragmenten te genereren die de antigenbindende Fab-delen van hele IgG-antilichamen behouden, terwijl het grootste deel van de Fc-regio wordt verwijderd.

F(ab')2-fragmenten worden gegenereerd door pepsine-vertering van hele IgG-antilichamen om de scharnierregio door te snijden en een deel van de Fc-regio intact te laten. De resulterende fragmenten hebben twee antigenbindende Fab-delen die via disulfidebindingen aan elkaar zijn gekoppeld, waardoor ze divalent worden en een molecuulgewicht van ongeveer 110 kDa hebben. Het gebruik van F(ab')2-fragmenten heeft verschillende voordelen ten opzichte van hele IgG-antilichamen, waaronder betere penetratie in weefsels, verminderde niet-specifieke binding aan Fc-receptoren op levende cellen of aan Proteïne A/G, en de mogelijkheid om antigenen te precipiteren. F(ab')2-fragmenten worden echter niet aanbevolen voor blokkering, aangezien ze twee bindingsplaatsen hebben die beschikbaar zijn om het primaire antilichaam dat later wordt toegevoegd te vangen. De voorbereiding van F(ab')2-fragmenten omvat pepsine-vertering van hele IgG-antilichamen, gevolgd door zuivering met technieken zoals FPLC met DEAE-