Menselijke cardiale bevroren weefselcoupes zijn histologische specimens bereid uit vers bevroren (schokbevroren) cardiaal weefsel verkregen uit anatomisch gedefinieerde regio’s van het hart, waaronder de atria, ventrikels, interventricular septum, kleppen en, indien beschikbaar, componenten van het cardiale geleidingssysteem. Snelle invriezing minimaliseert de degradatie van RNA, eiwitten, lipiden en vele enzymatische activiteiten, terwijl de DNA-integriteit, weefselarchitectuur en cellulaire samenstelling behouden blijven, waardoor bevroren coupes bijzonder waardevol zijn voor moleculaire en spatiële analyses. Deze specimens worden veel gebruikt in cardiovasculair onderzoek om de cellulaire en moleculaire mechanismen te onderzoeken die ten grondslag liggen aan normale cardiale fysiologie, myocardiale remodeling, ischemische schade, cardiomyopathieën, hartfalen, erfelijke cardiale aandoeningen en inflammatoire hartziekten. Vers bevroren cardiaal weefsel is bijzonder geschikt voor toepassingen die hoogwaardige nucleïnezuren en eiwitten vereisen, en ondersteunt een uitgebreide moleculaire karakterisering van gezond en ziek myocard.

Belangrijkste kenmerken

• Vers-bevroren weefselpreservatie – Bereid uit schokbevroren menselijk cardiaal weefsel om de moleculaire integriteit te behouden voor downstream onderzoekstoepassingen.

• Hoge moleculaire kwaliteit – Behoudt RNA-kwaliteit, DNA-integriteit, eiwitten, lipiden en vele enzymatische activiteiten voor moleculaire en biochemische analyses.

• Behouden weefselarchitectuur – Behoudt de native cardiale histologie en cellulaire samenstelling voor histologische, spatiële en imaging-studies.

• Anatomisch gedefinieerde specimens – Beschikbaar uit meerdere cardiale regio’s, inclusief ziekte-specifieke specimens indien beschikbaar.

• Brede onderzoekcompatibiliteit – Compatibel met een breed scala aan moleculaire, histologische, spatiële biologie- en imaging-workflows.

Veelvoorkomende onderzoekstoepassingen

• Immunofluorescentie (IF) en immunohistochemie (IHC).

• Spatiale transcriptomics, RNA-sequencing (RNA-seq) en genexpressieprofilering.

• Proteomics, metabolomics en lipidomics.

• In situ-hybridisatie (ISH), inclusief RNA-gebaseerde assays, en multiplex moleculaire imaging.

• Biomarkerontdekking, spatiële celatlasstudies en vergelijkende analyses van gezond en ziek myocard.