Immunohistochemie (IHC) is een essentieel onderdeel geworden van de moderne pathologie van schildklier en bijschildklier en dient als belangrijke aanvulling op de histomorphologische beoordeling. Het gebruik is bijzonder relevant bij kleine biopten, metastasenwerk-up en gevallen met overlappende of beperkte architecturale kenmerken. Neoplasieën van schildklier en bijschildklier vormen een aanzienlijk deel van de endocriene tumoren die in de routine chirurgische pathologiepraktijk in deze anatomische regio worden aangetroffen.
De toepassing van CE-gemarkeerde, in-vitro-diagnostische (IVD)-gevalideerde primaire antilichamen biedt een gereguleerd kader voor de detectie van lijngeassocieerde en differentiatiegerelateerde eiwitten in formaline-gefixeerd, in paraffine ingebed (FFPE) weefsel. Wanneer geïmplementeerd in laboratorium-gevalideerde workflows en geïnterpreteerd in combinatie met geschikte controles, ondersteunen deze reagentia gestandaardiseerde analytische prestaties en klinisch betekenisvolle interpretatie. Net als bij alle IVD-reagentia blijven laboratoriumspecifieke verificatie en contextuele interpretatie essentieel.
Belangrijke immunhistochemische markers in schildklier- en bijschildklierpathologie
Schildklierlinie en differentiatie
Thyroglobuline (Tg)
Thyroglobuline wordt breed gebruikt als marker van gedifferentieerd schildklierfollikelepitheel en is nuttig om de schildklierherkomst te ondersteunen bij zowel primaire als metastatische laesies. Expressie kan verminderd, focaal of afwezig zijn bij slecht gedifferentieerde of gededifferentieerde schildkliercarcinomen; interpretatie moet rekening houden met mogelijke technische en contextuele beperkingen.
PAX8
PAX8 is een nucleaire transcriptiefactor die tot expressie komt in schildklierfollikelcellen en nuttig is om het schildklierlinie te ondersteunen, met name bij tumoren met verminderde of afwezige thyroglobuline-expressie. Interpretatie vereist bewustzijn dat PAX8-expressie niet specifiek is voor schildklierweefsel en ook kan worden waargenomen in geselecteerde niet-schildklier epitheliale neoplasieën.
Medullair schildkliercarcinoom
Calcitonine
Calcitonine is de belangrijkste immunhistochemische marker van parafolliculaire C-celdifferentiatie en centraal voor de diagnose van medullair schildkliercarcinoom in de meeste gevallen. Hoewel het hoge diagnostische nut toont in typische primaire en metastatische settings, zijn zeldzame calcitonine-negatieve tumoren beschreven; resultaten dienen altijd geïnterpreteerd te worden in combinatie met morfologie, klinische bevindingen en aanvullende studies wanneer geïndiceerd.
Folliculair-afgeleide schildklierlaesies: benigne en maligne
Galectine-3
Galectine-3 behoort tot de meest intensief bestudeerde immunhistochemische markers in schildklierpathologie en wordt vaker tot expressie gebracht in maligne folliculair-afgeleide tumoren dan in benigne noduli. Expressie kan echter ook worden waargenomen bij bepaalde benigne of inflammatoire schildkliercondities. De diagnostische waarde is daarom het grootst wanneer het als onderdeel van een multiparametrisch immunhistochemisch panel wordt gebruikt in plaats van als standalone marker.
Bijschildklierdifferentiatie
Parathormoon (PTH)
Parathormoon is een sleutelmaker voor bevestiging van bijschildklierherkomst en bijzonder nuttig in de differentiële diagnose tussen bijschildklier- en schildklierlaesies met overlappende histologische kenmerken. Het ondersteunt lijnbevestiging bij bijschildklieradenomen, -carcinomen en ectopisch of intrathyreoïdaal bijschildklierweefsel; interpretatie vindt plaats in correlatie met morfologie en klinische bevindingen.
Overwegingen bij CE-gemarkeerde / IVD-gevalideerde primaire antilichamen
- Bestemd voor klinisch-diagnostisch gebruik onder de EU In Vitro Diagnostic Regulation (IVDR 2017/746).
- Ondersteuning van gestandaardiseerde analytische prestaties voor lijnbevestiging en tumorclassificatie in schildklier- en bijschildklierpathologie.
- Faciliteren van panelgebaseerde diagnostische benaderingen consistent met gepubliceerde pathologie-literatuur en praktijkrichtlijnen.
- Vereisen laboratoriumspecifieke verificatie, geschikte controles en interpretatie in de volledige klinisch-pathologische context, ongeacht de regelgevende status.
