Klassieke diagnostische immunohistochemie (IHC) is een essentieel hulpmiddel in de moderne klinische pathologie voor een nauwkeurige diagnose van ziekten en patiëntmanagement. Het maakt gebruik van zeer specifieke antilichamen om eiwitmarkers in formaline-gefixeerd, in paraffine ingebed (FFPE) weefsel te detecteren en zichtbaar te maken. Het vermogen van IHC om moleculaire expressie ruimtelijk en cellulair in context te plaatsen, maakt het onmisbaar voor het identificeren van tumortypen, het bepalen van de weefseloorsprong bij gemetastaseerde kankers en het bevestigen van infectieuze agentia in weefselmonsters. Het wijdverbreide gebruik in de klinische diagnostiek onderstreept de cruciale rol in pathologielaboratoria wereldwijd.
Belangrijkste diagnostische toepassingen
Klassieke diagnostische IHC is gebaseerd op antigeen-antilichaam-binding die door chromogene detectie zichtbaar wordt gemaakt, waardoor pathologen eiwit-expressiepatronen in histologische structuren kunnen interpreteren. Belangrijke diagnostische toepassingen zijn onder meer:
- Bevestiging van de tumorcel-lijn en tumortype, wat de prognose en therapiekeuze stuurt
- Identificatie van prognostische en predictieve biomarkers zoals hormoonreceptoren (ER, PR) en HER2 bij borstkanker
- Detectie van pathogenen of ziekte-specifieke eiwitten bij infectieuze en inflammatoire aandoeningen
- Ondersteuning bij de diagnose van weke delen tumoren en hersentumoren met specifieke moleculaire markers
