Cassia tora gom, ook bekend als cassia gom, is een galactomannan-polysacharide afkomstig uit het endosperm van de zaden van Cassia tora (ook wel Senna tora genoemd). Het wordt zeer gewaardeerd om zijn verdikkende, gelerende en stabiliserende eigenschappen en wordt vaak gebruikt als kosteneffectief alternatief voor guargom en johannesbroodpitmeel.
Moleculaire structuur
Cassia tora gom bestaat uit een lineaire ruggengraat van β-(1→4)-D-mannopyranose-eenheden met α-(1→6)-gekoppelde D-galactopyranose-zijketens die ongeveer elke 5–8 mannose-eenheden zijn aangehecht. Dit resulteert in een mannose-tot-galactose-verhouding van ongeveer 5:1. Het polymeer heeft een hoog molecuulgewicht in het bereik van 200–300 kDa en bestaat voor ongeveer 75–84 % uit polysachariden, waaronder mannose (77–79 %), galactose (≈15 %) en glucose (6–7 %). De relatief lage vertakkingsgraad in vergelijking met guargom (verhouding ≈1:2) geeft het onderscheidende reologische eigenschappen. De empirische formule wordt meestal uitgedrukt als (C6H10O5)n·H2O, en de monosacharide-samenstelling wordt typisch bevestigd door middel van HPLC-gebaseerde suikeranalyse.
Extractie en fysisch-chemische eigenschappen
De productie omvat het verwijderen van de zaadhuid, roosteren, malen en scheiden van het endosperm, gevolgd door alcohol-extractie en drogen om een lichtgeel poeder te verkrijgen. Typische kenmerken zijn een pH-bereik van 5,5–8,0, een stortdichtheid van ongeveer 0,6 g/mL en een deeltjesgrootte onder 250 µm. Cassia gom verspreidt zich gemakkelijk in koud water en vormt colloïdale oplossingen met hoge viscositeit (meestal >260 mPa·s bij 1 % w/v), vertoont pseudoplastisch stromingsgedrag en behoudt thermische stabiliteit tijdens hydratatie boven 80 °C. Het heeft een goede zuurtolerantie (pH 4–10) en kan gels vormen bij concentraties van 75 % of hoger. Het polymeer is onoplosbaar in ethanol en bevat lage niveaus van chrysofaan-zuur, wat bijdraagt aan het toxicolisch veilige profiel.
Biomedische toepassingen
De biocompatibiliteit van cassia gom ondersteunt het gebruik in biomedische formuleringen, met name bij de ontwikkeling van hydrogelfilms voor wondverbanden en gecontroleerde afgiftesystemen voor geneesmiddelen, waarbij waterstofbruggen met weekmakers de mechanische stabiliteit en flexibiliteit verbeteren. Bovendien suggereert de galactomannan-structuur een mogelijke prebiotische activiteit door microbiële fermentatie in de darm te bevorderen.
