Chromatografie is een methode die wordt gebruikt om de verschillende componenten van een mengsel te scheiden. Het principe van chromatografie is gebaseerd op het meevoeren van een opgeloste monster door een mobiele fase (ook wel eluens genoemd) door een stationaire fase (ook wel vaste fase genoemd). Elke molecule wordt sneller of trager meegevoerd, afhankelijk van zijn affiniteit voor respectievelijk de stationaire en de mobiele fase, waardoor de verschillende bestanddelen gescheiden kunnen worden.
Analytische en preparatieve chromatografie
Chromatografie kan analytisch zijn (identificatie van aanwezige verbindingen) of preparatief (scheiding van de verbindingen uit een mengsel).
Soorten chromatografie
- Volgens mobiele fase: gas (GC), vloeistof (LC)
- Volgens interactietype: adsorptie, ionenwisseling, uitsluiting, affiniteit
- Volgens dragertype: kolom, papier
Chromatografie is sneller met gaschromatografie (GC) dan met vloeistofchromatografie (LC): een scheiding duurt bij de eerste slechts enkele seconden of minuten, bij de tweede enkele minuten tot uren. Bovendien is de detectiegevoeligheid beter bij gaschromatografie. De enige beperking is dat het opgeloste bestanddeel vluchtig moet zijn, wat niet altijd het geval is bij organische stoffen. Het gebruik van hoge temperaturen brengt ook risico's op denaturatie van organische verbindingen met zich mee. Toch blijft de keuze van de mobiele fase het grootste probleem.
