Basofielen
Basofielen zijn de minst voorkomende granulocyten en vertegenwoordigen ongeveer 0,01% tot 0,3% van de circulerende leukocyten (witte bloedcellen).
De naam komt van het feit dat deze leukocyten basofiel zijn, d.w.z. dat ze gevoelig zijn voor kleuring met basische kleurstoffen, zoals te zien is in de afbeelding.
Basofielen bevatten grote cytoplasmatische granula die de celkern onder de microscoop verbergen. Wanneer ze niet gekleurd zijn, is de kern echter zichtbaar en heeft deze meestal 2 lobben. De mestcel, een cel in weefsels, heeft vele vergelijkbare kenmerken. Beide celtypen slaan bijvoorbeeld histamine op, een chemische stof die door de cellen wordt uitgescheiden wanneer ze op bepaalde manieren worden gestimuleerd (histamine veroorzaakt sommige symptomen van een allergische reactie). Net als alle circulerende granulocyten kunnen basofielen indien nodig uit het bloed naar een weefsel worden gerekruteerd.
Functies:
Basofielen verschijnen bij vele specifieke soorten ontstekingsreacties, met name degene die allergische symptomen veroorzaken. Basofielen bevatten het antistollingsmiddel heparine, dat voorkomt dat het bloed te snel stolt. Ze bevatten ook de vaatverwijderende stof histamine, die de doorbloeding van weefsels bevordert. Ze zijn in ongewoon grote aantallen te vinden op plaatsen van ectoparasieteninfecties, bijv. teken. Ze verschijnen ook in weefsels waar allergische reacties plaatsvinden en dragen waarschijnlijk bij aan de ernst van deze reacties. Basofielen hebben eiwitreceptoren op hun celoppervlak die IgE-antilichamen heel stevig binden. Het gebonden IgE-antilichaam zorgt voor een selectieve respons van deze cellen op omgevingssubstanties, bijvoorbeeld pollenproteïnen. Recente studies bij muizen suggereren dat basofielen mogelijk ook het gedrag van T-cellen reguleren en de omvang van de secundaire immuunrespons mediëren.
Secsreties:
Wanneer ze worden geactiveerd, degranuleren basofielen om histamine, proteoglycanen (bijv. heparine en chondroïtine) en proteolytische enzymen (bijv. elastase en lysofosfolipase) vrij te maken. Ze scheiden ook lipidemediatoren zoals leukotriënen en verschillende cytokines af. Histamine en proteoglycanen zijn vooraf opgeslagen in de granula van de cel, terwijl de andere afgescheiden substanties nieuw worden aangemaakt. Elk van deze substanties draagt bij aan ontstekingen. Recente bewijzen suggereren dat basofielen een belangrijke bron zijn van het cytokine interleukine-4, misschien nog belangrijker dan T-cellen. Interleukin-4 wordt beschouwd als een van de kritieke cytokines bij de ontwikkeling van allergieën en de productie van IgE-antilichamen door het immuunsysteem. Er zijn andere substanties die basofielen kunnen activeren om te secerneren, wat suggereert dat deze cellen andere rollen spelen bij ontstekingen.
Basopenie (een laag aantal basofielen) is moeilijk aan te tonen omdat het normale aantal basofielen zo laag is; het is gerapporteerd in verband met autoimmune urticaria (een chronische jeuktoestand). Basofilie is eveneens ongewoon, maar kan worden waargenomen bij sommige vormen van leukemie of lymfoom.