Macrofagen
Macrofagen zijn witte bloedcellen in weefsels, geproduceerd door de deling van monocyten. Menselijke macrofagen hebben een diameter van ongeveer 21 micrometer.
Monocyten en macrofagen zijn fagocyten, die zowel optreden bij de unspecifieke afweer (of aangeboren immuniteit) als helpen bij het initiëren van specifieke afweermechanismen (of adaptieve immuniteit) van gewervelde dieren. Hun rol is het fagocyteren (inslikken en vervolgens vertegen) van celresten en ziekteverwekkers als stationaire of mobiele cellen, en het stimuleren van lymfocyten en andere immuuncellen om op de ziekteverwekker te reageren.
Wanneer een monocyt beschadigd weefsel binnendringt via het endotheel van een bloedvat (een proces dat bekend staat als leukocyte extravasatie), ondergaat deze een reeks veranderingen om een macrofaag te worden. Monocyten worden aangetrokken tot een beschadigde plek door chemische stoffen via chemotaxis, getriggerd door een reeks stimuli waaronder beschadigde cellen, ziekteverwekkers en cytokinen die worden vrijgegeven door macrofagen die al ter plaatse zijn.