Monocyten
Een monocyt is een type witte bloedcel, onderdeel van het immuunsysteem van het menselijk lichaam.
Monocyten hebben twee hoofduncties in het immuunsysteem: (1) het aanvullen van residente macrofagen en dendritische cellen onder normale omstandigheden, en (2) in reactie op ontstekingssignalen kunnen monocyten zich snel verplaatsen (ca. 8-12 uur) naar infectiehaarden in de weefsels en zich delen/differentiëren in macrofagen en dendritische cellen om een immuunrespons op te wekken. Monocyten worden in gekleurde uitstrijkjes meestal geïdentificeerd aan de hand van hun grote, tweeklobbige celkern.
Fysiologie :
Monocyten worden geproduceerd door het beenmerg vanuit hematopoëtische stamcelprecursors die monoblasten worden genoemd. Monocyten circuleren ongeveer één tot drie dagen in de bloedbaan en verhuizen daarna doorgaans naar weefsels in het hele lichaam. Ze maken drie tot acht procent uit van de leukocyten in het bloed. In de weefsels rijpen monocyten op verschillende anatomische locaties uit tot verschillende soorten macrofagen.
Monocyten zijn verantwoordelijk voor fagocytose (opname) van vreemde stoffen in het lichaam. Monocyten kunnen fagocytose uitvoeren met behulp van intermediaire (opsoniserende) eiwitten zoals antilichamen of complement die de ziekteverwekker omhullen, en door direct te binden aan de microbe via patroonherkenningsreceptoren die pathogenen herkennen. Monocyten zijn tevens in staat om geïnfecteerde gastheercellen te doden via antilichamen, wat antilichaam-gemedieerde cellulaire cytotoxiciteit wordt genoemd. Vacuolisatie kan aanwezig zijn in een cel die recent vreemd materiaal heeft gefagocyteerd.
Monocyten die vanuit de bloedbaan naar andere weefsels migreren, differentiëren zich vervolgens tot weefselresidente macrofagen of dendritische cellen. Macrofagen zijn verantwoordelijk voor het beschermen van weefsels tegen vreemde stoffen, maar worden ook verdacht van het zijn van de belangrijkste cellen die betrokken zijn bij het veroorzaken van atherosclerose. Het zijn cellen met een grote, gladde celkern, een groot cytoplasmagebied en vele interne vesicles voor het verwerken van vreemd materiaal.
Monocyt-subpopulaties :
Er zijn twee typen monocyten in menselijk bloed:
- de klassieke monocyt, die gekenmerkt wordt door een hoge expressie van de CD14-celoppervlaktereceptor (CD14++ monocyt)
- de niet-klassieke, pro-inflammatoire monocyt met lage expressie van CD14 en met extra co-expressie van de CD16-receptor (CD14+CD16+ monocyt).
De CD14+CD16+ monocyten ontwikkelen zich vanuit de CD14++ monocyten, d.w.z. ze zijn een rijpere versie. Na stimulatie met microbiële producten produceren de CD14+CD16+ monocyten grote hoeveelheden pro-inflammatoire cytokinen zoals tumornecrosefactor en interleukine-12.