Immuno-PCR (iPCR) is een zeer gevoelige techniek die de specificiteit van immunoassays combineert met de amplificatiekracht van de polymerasekettingreactie (PCR). Deze methode heeft aandacht gekregen vanwege het vermogen om eiwitten in lage concentraties te detecteren en heeft verschillende toepassingen in diverse vakgebieden, waaronder diagnostiek en onderzoek.

In praktische toepassingen van iPCR is een linkermolecuul essentieel om de DNA-tag te verbinden met de detectie-antilichamen. Het specifieke antilichaam bindt aan het doelantigeen dat op microtiterplaten is gecoat. De linkermoleculen vergemakkelijken vervolgens de hechting van het antilichaam-antigeencomplex aan de DNA-sequentie. Daarna wordt het DNA geamplificeerd via PCR, en de hoeveelheid gegenereerd PCR-product is direct evenredig met de hoeveelheid antigeen die door de antilichamen wordt herkend.

Bovendien is iPCR geschikt voor gebruik met een breed scala aan biologisch complexe monsters, waaronder sera, bloed, urine, speeksel, ontlasting, celculturen, evenals voedsel- en plantextracten. Deze veelzijdigheid vergroot de toepasbaarheid in verschillende velden.

Toepassingen

• Diagnostisch Gebruik: iPCR is gevoeliger gebleken dan andere methoden voor het detecteren van specifieke antilichamen.
• Voedselveiligheid: Er is een ultrasensitieve immuno-PCR-methode ontwikkeld voor het kwantificeren van tropomyosine van schaaldieren in voedingsproducten, wat wijst op het nut bij voedselveiligheidstesten.
• Kankeronderzoek: iPCR wordt gebruikt bij kankerdiagnostiek en biedt een manier om lage niveaus van tumormarkers te detecteren, wat cruciaal is voor vroege detectie en monitoring.