De baarmoeder is het centrale deel van het vrouwelijke voortplantingssysteem. Het is het orgaan van de zwangerschap. Het is een zak met een hoog gevasculariseerd interieur, die aan de buitenkant naar de baarmoederhals opent en aan de achterkant, richting de buik, twee afzonderlijke delen heeft die als hoorns worden aangeduid en die in de eileiders uitmonden, die naar de eierstokken leiden. Bij elke menstruatiecyclus verdikt de slijmvlieslaag (of endometrium) onder invloed van vrouwelijke hormonen om de eventuele implantatie van een embryo te vergemakkelijken. Wanneer bevruchting plaatsvindt, nestelt het embryo zich erin (implantatie) en ontwikkelt zich. De grootte van de baarmoeder neemt toe tijdens de zwangerschap totdat deze ongeveer 35 cm hoog is. Als er geen bevruchting is, wordt de slijmvlieslaag vernietigd: dit is de menstruatie. Aan de onderkant wordt de baarmoederhals doorkruist door het cervicaal kanaal, dat de communicatie tussen de vagina en het binnenste van het baarmoederlichaam mogelijk maakt. Aan elk uiteinde wordt het cervicaal kanaal geopend door een intern en een extern ostium.

De baarmoeder heeft ter hoogte van de baarmoederhoorns twee openingen die de baarmoederholte met de eileiders verbinden: het uteriene ostium van de eileider. Via deze openingen stijgen de zaadcellen op om het eicel te ontmoeten op het niveau van de tubulaire ampul.