Skeletspiercellen, een van de grootste celtypen in het lichaam, zijn meercellig en worden gevormd door de fusie van myoblasten. De regeneratie van skeletspieren is een complex proces. Wanneer de skeletspier gewond raakt, worden rustende myoblasten, satellietcellen genaamd, geactiveerd om te prolifereren, migreren en differentiëren. Verschillende cellulaire signaalroutes, zoals fosfatidylinositol 3-kinase, calcineurine, Janus kinase 2/signal transducer and activator of transcription 3 (STAT3) en mitogen-activated protein kinase (MAPK) spelen een belangrijke rol in de groei van skeletspieren. Insuline-gestimuleerd glucosetransport in gekweekte menselijke skeletspiercellen wordt gemedieerd door GLUT4 en heparaansulfaatproteoglycaan is betrokken bij skeletspierdifferentiatie. De fusie van mononucleaire cellen tot myotubes met meerdere kernen is een centrale gebeurtenis in de ontwikkeling van skeletspieren. Het controleren van het begin en de voortgang van dit proces is een complex geheel van interacties tussen myoblasten en hun omgeving. Een skeletspiercelcultuur is een nuttig model om het proces van celdifferentiatie te bestuderen.