Het kraakbeen is een zacht, soms elastisch bindweefsel dat in dieren in veel verschillende delen van het lichaam voorkomt, onder andere op de oppervlakte van gewrichten tussen botten en in de ribbenkast, oren, neus, bronchiën of tussenwervelschijven. Kraakbeen is een weefsel waarvan de belangrijkste functie is om belastingen te verzenden en te verdelen wanneer gewrichten belast worden. Het fungeert als een soort kogellager en schokdemper tussen de botuiteinden en begeleidt elke van onze inspanningen en bewegingen. Kraakbeen bestaat uit ronde cellen, de chondrocyten, die ingesloten zijn in cellen die chondroblasten worden genoemd binnen een extracellulaire matrix die bestaat uit glycosaminoglycanen en collageen. In vergelijking met andere bindweefsels is kraakbeen noch gevasculariseerd noch geïnnerveerd. In geval van schade is hun herstel daarom traag of zelfs bijna niet-bestaand bij volwassenen.