Inflammasoom

Het inflammasoom is een multiproteïne oligomeer dat verantwoordelijk is voor de activering van ontstekingsreacties. Het inflammasoom bevordert de rijping en secretie van pro-inflammatoire cytokinen Interleukine 1β (IL-1β) en Interleukine 18 (IL-18). De secretie van deze cytokinen resulteert in pyroptose, een vorm van geprogrammeerde pro-inflammatoire celdood die verschilt van apoptose. In het geval van ontregeling van het inflammasoom kan een verscheidenheid aan ernstige ziekten ontstaan. Het komt tot expressie in myeloïde cellen en is een onderdeel van het aangeboren immuunsysteem. Het inflammasoomcomplex kan bestaan uit caspase 1, PYCARD, NALP en soms caspase 5 (ook bekend als caspase 11 of ICH-3). NLRs (nucleotide-binding oligomerization domain and leucine-rich repeat-containing receptors) en ALRs (AIM2-achtige receptoren) kunnen eveneens een inflammasoom vormen. De exacte samenstelling van een inflammasoom hangt af van de activator die de assemblage van het inflammasoom initieert; zo zal dsRNA bijvoorbeeld één inflammasoomsamenstelling activeren, terwijl asbest een andere variant samenstelt. Omdat de pro-inflammatoire route geen Toll-like receptoren (TLR's) nodig heeft, kunnen inflammasomen met AIM2 cytoplasmatisch DNA detecteren—een gevarensignaal dat bedreigend kan zijn—en zo hun aangeboren respons versterken.