De hippocampus is een C-vormig gebied in de temporale kwab van de hersenen. Het is betrokken bij de consolidatie van het langetermijngeheugen, inclusief episodische herinneringen, die persoonlijke en gecontextualiseerde herinneringen zijn, evenals ruimtelijke herinneringen.
De hippocampus is ook belangrijk voor ruimtelijke navigatie en de perceptie van ruimte. Het speelt een rol bij de vorming van de mentale kaart van de omgeving en is betrokken bij het herkennen van ruimtelijke oriëntatie en ruimtelijke relaties tussen objecten.
Onderzoek heeft de rol van de hippocampus bij bepaalde neurologische en psychiatrische aandoeningen zoals Alzheimer, epilepsie en schizofrenie benadrukt.
Samenvattend speelt de hippocampus een cruciale rol bij geheugen, leren en ruimtelijke navigatie, en een verstoorde functie kan gevolgen hebben voor deze cognitieve processen.
Er zijn verschillende biomarkers voor de hippocampus, waaronder de volgende:
1. Hippocampusvolume: Structurele MRI meet het volume van de hippocampus, dat over het algemeen afneemt met de leeftijd en bij bepaalde neurologische en psychiatrische aandoeningen.
2. Elektrische activiteit: Elektro-encefalografie (EEG) kan worden gebruikt om de elektrische activiteit van de hippocampus te meten, die bij epilepsie en andere neurologische aandoeningen veranderd kan zijn.
3. Metabolische activiteit: Positronemissietomografie (PET) en enkel-fotonemissietomografie (SPECT) kunnen worden gebruikt om de metabolische activiteit van de hippocampus te meten, die bij Alzheimer en andere neurologische aandoeningen veranderd kan zijn.
4. Eiwitniveaus: Eiwitten zoals tau en bèta-amyloïde-eiwit kunnen worden gemeten in het hersenvocht (CSF) om de aanwezigheid van hersenschade in verband met de ziekte van Alzheimer te beoordelen.
5. Functionele verbindingen: Functionele MRI kan worden gebruikt om de functionele verbindingen van de hippocampus met andere hersengebieden te meten, die bij bepaalde neurologische en psychiatrische aandoeningen veranderd kunnen zijn.