Reagentia en instrumenten voor immunologie, celbiologie en moleculaire biologie.

Lectines voor onderzoek naar glycoproteïnen

Agarose-gebonden lectines

Lectine-affiniteitschromatografie is een eenvoudige en veel gebruikte techniek voor de isolatie van een verscheidenheid aan glyconjugaten.

Deze koppelingstermethode biedt verschillende voordelen ten opzichte van de traditionele cyaanbromideprocedure:

De maximale koolhydraatbindende activiteit van de gekoppelde lectines blijft behouden
De binding is stabiel over een reeks pH-waarden
Geconjugeerde eiwitten worden niet van de bolletjes afgewassen door Tris of andere routinematig gebruikte buffers
Er zijn geen restladingen aanwezig na conjugatie, waardoor niet-specifieke binding aan de matrix tot een minimum wordt beperkt.

Gelabelde lectines

Sommige lectines verdragen een hogere mate van conjugatie en blijven toch volledig actief, oplosbaar en behouden lage niet-specifieke bindingseigenschappen, terwijl andere dat niet doen. Elk van onze gelabelde lectines heeft een geschikt aantal gebonden fluorochromen of biotines, wat optimale kleuringseigenschappen voor elk lectine oplevert. Deze conjugaten worden in wezen vrij van ongeconjugeerde fluorochromen of biotines geleverd en geconserveerd met natriumazide.

Specificiteitshandleiding voor lectines

Suiker	Lectine
Fucose	AAL, LTL, UEA I
Galactose	ACL, ECL, GSL I,Jacaline, MAL I, PNA, RCA I, RCA II, SBA
Glucose	Con A, LCA, PSA
Mannose	Con A, GNL, HHL, LCA, NPL, PSA
N-Acetylgalactosamine	BPL, DBA, GSL I, MPL, RCA I, RCA II, SBA, VVA, WFA
N-Acetylglucosamine	DSL, GSL II, LEL, STL, WGA
Siaalzuur	MAL II, SNA
Complexe structuren	PHA-E, PHA-L