Anti-Mülleriaans Hormoon (AMH), een dimerisch glycoproteïne behorend tot de Transforming Growth Factor β (TGF-β) superfamilie, is een belangrijk onderzoeksgebied voor wetenschappers die zich richten op reproductieve endocrinologie, vruchtbaarheid en ovariumfunctie. Het wordt uitgescheiden door granulosa-cellen in preantrale en kleine antrale follikels bij vrouwen, en Sertoli-cellen in de testes van mannen, en speelt een belangrijke rol in seksuele differentiatie en follikulogénese.

Belangrijke functies en mechanismen

• Regressie van de Müller-buizen: Tijdens de mannelijke foetale ontwikkeling induceert AMH de regressie van de Müller-buizen, waardoor de vorming van vrouwelijke voortplantingsstructuren wordt voorkomen.
• Regulatie van de follikulogénese: Bij vrouwen remt AMH de rekrutering van primaire follikels en vermindert het de gevoeligheid van groeiende follikels voor follikelstimulerend hormoon (FSH), wat de follikelontwikkeling reguleert.
• Ovariumreserve-markeerder: AMH-niveaus in serum weerspiegelen de omvang van de ovariumfollikelpool, waardoor het een waardevolle marker is voor ovariumreserve en reproductief potentieel.

Onderzoeksapplicaties en klinische betekenis

• Vruchtbaarheidsevaluatie: AMH wordt gebruikt om de ovariumreserve te beoordelen bij vrouwen die vruchtbaarheidsbehandelingen ondergaan en om hun reactie op ovariumstimulatie te voorspellen.
• PCOS-diagnose: AMH-niveaus zijn vaak verhoogd bij vrouwen met het polycysteus ovarium syndroom (PCOS) en kunnen helpen bij de diagnose.
• Ovariumdysfunctie: AMH is een biomarker voor ovariumdysfunctie, zoals primaire ovariuminsufficiëntie.
• Voorspelling van reproductieve levensduur: AMH kan nuttig zijn om de reproductieve levensduur van vrouwen te voorspellen, ervan uitgaande dat er een vergelijkbaar verlies van follikels is tussen individuen.