Paraffine wax vertegenwoordigt een van aardolie afgeleide klasse van eenvoudige koolwaterstoffen, die verschilt van biologische wassen omdat deze puur uit verzadigde alkanen bestaat in plaats van esters. Dit veelzijdige materiaal, dat uit ruwe olie wordt geraffineerd via het ontwassen van smeerfracties, domineert industriële wastoepassingen vanwege de zuiverheid, consistentie en kosteneffectiviteit in vergelijking met natuurlijke esters zoals carnaubawas of bijenwas.
Chemische Structuur
Paraffine wax bestaat voornamelijk aus onvertakte n-alkanen (CnH2n+2, n=20-40), waarbij de hoofdcomponenten n-docosaan (C22H46) en n-octacosawaan (C28H58) 80-90% van de volledig geraffineerde kwaliteiten uitmaken. Kleinere hoeveelheden iso-paraffinen (vertakt) en cycloalkanen met lange zijketens (2-10%) beïnvloeden de kristalliniteit; sp3-gehybridiseerde koolstofatomen vormen niet-polaire ketens waarbij Londondispersiekrachten de cohesie bepalen.
Fysische Eigenschappen
Als een kleurloze tot witte, translucente vaste stof (dichtheid 0,88-0,92 g/cm³, smeltpunt 46-68°C schalend met ketenlengte, kookpunt ~350-600°C), vertoont paraffine wax een lage viscositeit wanneer het gesmolten is (5-15 cP bij 90°C) en is het onoplosbaar in water/polaire oplosmiddelen maar mengbaar in koolwaterstoffen. Er ontstaan drie kristalvormen: naaldachtig (macrokristallijn, langzame afkoeling), plaatachtig (volledig geraffineerd) of dendritisch (vertakte onzuiverheden); een oliegehalte van <0,5% definieert de "volledig geraffineerde" kwaliteiten.
Productieproces
Ontwassen scheidt C20+ alkanen via koeling/centrifugatie van smeerolievoorraden, gevolgd door hydrotreating (verwijdert aromaten/zwavel <5 ppm), zweten (fractioneert op basis van smeltpunt) en percolatie (ontkleurt). Het schaalnummer (smeltbereik van 58-70°C) classificeert de prestaties; farmaceutische USP-kwaliteiten bereiken 99,9% koolwaterstoffen.
